Gisteren een rustige dag gehad in Arica. De nachtbus zou pas om 21.00 vertrekken dus eerst lekker wat uitgeslapen,op ons gemak ontbeten en daarna de stad te verkend. Het bleek Onafhankelijkheidsdag in Chili te zijn wat overal gevierd werd. De noordelijke regio van Chili was tot in de 19e eeuw onderdeel van Peru, maar nu werd de onafhankelijkheid daarvan dus gevierd. Op het Plaza de Armas de San Marco kathedraal bezocht die geheel uit ijzer opgetrokken is. Bleek door Eiffel ontworpen te zijn, en heeft gediend als een soort voorstudie voor wat er allemaal van ijzer gemaakt kan worden met als climax de Eiffeltoren dus.
Op het plein werd volop feest gevierd, alle schoolklassen vanaf de peuters hadden hun eigen dansje ingestudeerd. Allemaal in feestkleding, wat erg Spaans aandeed en ondersteund door een orkestje.
’s Middags nog wat rondgeslenterd door de stad en daarna op naar het busstation.
Vanwege de Onafhankelijkheidsdag en de daarbij horende vrije week voor veel Chilenen was het een chaos op het station. We hadden al buskaartjes maar omdat niemand Engels sprak voelden we ons compleet verloren daar. We begrepen dat we eerst langs de douane moesten, raar als je Chili niet uit gaat, waarna onze koffer werd gecontroleerd en weggezet. Daarna ging de douane ruimte dicht. Wijs geworden door ons koffer-avontuur in India wilden we zeker weten of onze koffers in dezelfde bus zaten als waar wij in werden gedirigeerd. Maar niemand die ons snapte en wij konden niet wijs worden uit wat ze tegen ons zeiden. Ik voelde me net als Bill Murray in “Lost in Translation”. Onderweg nog de nodige stops gemaakt. Eenmaal gecontroleerd door gewapende politie, op een andere plek moesten we weer even naar buiten om gecontroleerd te worden. En uiteindelijk stapte iedereen, behalve wij en nog twee anderen en werden we met bus en al achter een hek geparkeerd. Ons werd verzekerd dat we toch echte wel in de goede bus zaten. En zowaar, anderhalf uur later kwam iedereen weer opdagen en begonnen we aan ons laatste stuk naar San Pedro. En gelukkig, onze koffers waren toch met ons meegereisd.
Morgen gaan we eerst te voet de omgeving verkennen en daarnamaken we een tour naar de Valle de la Luna, de maanvallei, waar we op een zandduin van de zonsondergang gaan genieten.
Maandag begint onze driedaagse jeeptour door de Salar de Uyuni. Die zal heel basic worden, we slapen op slaapzalen zonder verdere voorzieningen. Maar de omgeving moet wel gigantisch mooi zijn.
Na de jeeptour nemen we weer een nachtbus, die van Uyuni naar La Paz. Volgende bericht dus over zo’n 4-5 dagen vanuit La Paz
Hasta Luego, Elmo