De kustroute in Californie staat in Amerika als zeer mooi bekend. Al twee keer eerder hadden we het beroemde stuk gereden onder San Francisco. Met plaatsjes als Carmel (waar Clint Eastwood burgemeester was), Monterey (waar Hemingway veel van zijn boeken o.a. “The old man and the sea” schreef) en Big Sur en de 17 miles drive bekende schilderachtige stukjes kust zijn. Nu hebben we besloten dat we het daaronder gelegen deel naar Los Angeles toe rijden.
Vanuit Tulare waar we 3 nachten geslapen hebben, zijn we via Visalia (waar John Steinbeck, de enige schrijver die de Nobelprijs en de Pullitzerprijs (voor de “Grapes of wrath”) won geboren is. Ook is Visalia de raisin capitol of the world. Vreemd want we zagen met name veel sinaasappel- en citroenboomgaarden. En op de weg naar het westen ook veel katoenplantages (en de katoen hing al rijp aan de struiken) Heb dus mijn eigen katoentje geplukt.
Ter hoogte van Morro Rock en de Hearst Castle kwamen we bij zee. Daar hebben we in een schilderachtige baai onze lunch verdedigt tegen een schare brutale zeemeeuwen. Een prachtige baai met fraaie rotspartijen, een grot in de branding en een arch uitgesleten in de gestapelde pannekoekachtige rotspartijen.
Voor de nacht zijn we naar Pismo beach gegaan. Een plaatsje dat bekend staat om zijn brede zandstranden waar je (echt Amerikaans, dan hoef je geen stap te veel te lopen) met de auto op het strand mag.
Aan de zuidkant van Pismo ligt een prachtig en uitgestrekt duingebied waar ook meertjes in liggen. Die hebben we echter niet gevonden. Vanwege de aanhoudende droogte was daar weinig van over. Wel waren er kleine groene oases in deze gele zandwoestijn. Zal me niets verbazen als hier ook films opgenomen zijn.
Vanaf onze startplaats naar het strand was het drie kwartier duinklauteren. Prachtig in het ochtendlicht met op de hoogste toppen uitzicht op het wazige stadje.
En jawel hoor: ondanks het vroege tijdstip was er aardig wat verkeer op het strand: een aantal grote caravans en verschillende jeeps reden achter elkaar aan. Ook motorrijders en squats leefden zich uit in het zand. Onvoorstelbaar dat dat mag.
Na een kleine twee uur struinen in de duinen zijn we toch maar doorgereden naar de eindbestemming van deze Californiereis: Los Angeles. Daar hebben we de reis waardig afgesloten met een authentiek Mexicaanse maaltijd met natuurlijk een (Amerikaans grote) Margeritha. Morgen vroeg op (06.00 uur) voor de vlucht naar Big Hawaii.