Het is nu zaterdagavond 8 september en onze tweede dag in Arequipa zit er bijna op. De vlucht verliep prima, ’s middags aangekomen en zijn daarna nog even het centrum wezen verkennen. Arequipa is een prachtige koloniale stad. Zoals in zoveel landen in Midden en Zuid-Amerika hebben de Spanjaarden destijds veel vernield, maar ook veel moois opgebouwd.
Het centrum van Arequipa is bijna geheel opgebouwd uit Sillar een soort lavasteen waar er in dit gebied veel van voorhanden is, het ligt namelijk in een gebied waar veel aardbevingen voorkomen. En zoals zoveel Spaanse steden zijn ook de Zuid-Amerikaanse steden zeer religieus. Het cenrum is dan ook een aaneenschakeling van kerken, abdijen en kloosters.
Gisteravond werd er een groot feest gegeven ter ere van de heilge maagd Maria met een mis, muziek, dansoptredens en een heel ingenieus vuurwerk als spectaculaire afsluiter. Vandaag werd ze door de Peruaanse jantjes op de schouders genomen en het centrum rondgezeuld. Voorafgegaan door schattige, in het wit geklede meisjes.
Vanmiddag hebben we Juanita bezocht. Ze zag er goed geconserveerd uit, maar had evenwel niet veel te vertellen. Kan ook te maken hebben met het feit dat ze al 500 jaar dood is. Juanita is een tijdje geleden door een Amerikaanse expeditie ontdekt op zo’n 6000 meter hoogte. Ze was op de top van de Ampatovulkaan geofferd aan de goden. Door de temperatuur op deze hoogte bevroren en dus uitstekend geconserveerd. Ze werd gevonden omdat de vulkaan uitbarstte en ze daardoor in de vulkaankrater gleed. Juanita was een 12 of 13 jarig meisje dat uitgekozen werd om de goden gunstig te stemmen. Een lot wat jaarlijks zon 4 tot 5 kinderen beschoren was, maar wat door hun families beschouwd werd als een groe eer. Ze ligt nu opgebaard in een museum, in een glazen bak die op zo’n 20 graden onder nul gehouden wordt. Prachtige tentoonstelling met een heel bijzondere film vooraf en natuurlijk alle gevonden offergaven.
Daarna hebben we nog het klooster van Santa Catalina bezocht. Het is ontzettend goed bewaard gebleven ondanks alle aardbevingen die er in de loop der eeuwen zijn geweest. De nonnen die daar leefden woonden eigenlijk in een stad in de stad. Ze kwamen het klooster nooit uit. Op één plaats konden ze via een soort dubbele hordeur een kijkje nemen op de buitenwereld en praten met mensen “van buiten”. Verder speelde hun leven zich alleen maar in het klooster af. Tot 1970 was het nog in gebruik, nu is grotendeels opgengesteld voor toerisme. In een klein afgescheiden deel wonen nu nog zo’n 30 nonnen.
Morgen vertrekken we voor twee dagen naar de Colca Canyon, met een diepte van 3200 meter de diepste canyon ter wereld. Daar verbleekt de Grand Canyon dus aardig bij.
Hopelijk hebben we geen last van hoogteziekte. Hier op 2360 meter is het al aardig merkbaar dat het ademhalen moeilijk gaat bij inspanning, maar morgen gaan we over een pas van 4800 meter. Veel coca thee drinken dus, schijnt te helpen. Op de tweede dag van onze tour zien de in de ochtend waarschijnlijk de Condors die dan ’s morgens op de thermiek zweven. Moet een magistraal gezicht zijn.
Als we terug zijn van onze tweedaagse tocht meld ik me wel weer vanuit Arequipa.